ارتباط عاطفی و تعامل سازنده میان زوجین در دوران سالمندی نقش مهمی در ارتقای سلامت روان، رضایت از زندگی و احساس امنیت و آرامش دارد. با افزایش سن، تغییراتی مانند بازنشستگی، کاهش توانایی‌های جسمانی، بیماری‌های مزمن و تغییر نقش‌های خانوادگی می‌توانند بر کیفیت روابط زناشویی تأثیر بگذارند؛ ازاین‌رو، حفظ گفت‌وگوی صمیمانه، گوش‌دادن فعال، درک متقابل، احترام به نیازهای عاطفی یکدیگر و حمایت دوطرفه اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
همچنین، ابراز محبت کلامی و غیرکلامی، گذراندن زمان باکیفیت در کنار یکدیگر و حفظ صمیمیت عاطفی و جسمانی، می‌تواند به تقویت پیوند زناشویی و کاهش احساس تنهایی در این دوره کمک کند.
پژوهش‌ها نشان می‌دهند که کیفیت روابط زناشویی با سلامت جسمانی و روان‌شناختی سالمندان ارتباط دارد و رابطه‌ای رضایت‌بخش می‌تواند منبع مهمی از حمایت و سازگاری در مواجهه با چالش‌های سالمندی باشد.
تهیه و تنظیم : دکتر لیلا صادق‌مقدم، مدیر گروه سلامت سالمندی دانشگاه علوم پزشکی گناباد
شرکت مهر اندیشان دوستدار سلامت
خواهشمندیم در راستای ارتقای آگاهی و سالمندی سالم از طریق نشر و ارجاع به این مطالب، اطلاع رسانی فرمایید.
