با وجود تلاشهای پراکنده، هنوز شکاف عمیقی میان « دانش تخصصی » و « عملکرد در جامعه » وجود دارد. بسیاری از سالمندان به دلیل عادی انگاری فراموشی یا استیگمای اجتماعی، در مراحل پیشرفته آلزایمر به مراکز درمانی ارجاع میشوند. این پویش با هدف تبدیل «آگاهی منفعل» به «اقدام فعال» طراحی شده است تا مسیر شناسایی زودهنگام را هموار سازد.
پیشنهاد دهنده اولیه طرح: شرکت مهر اندیشان دوستدار سلامت(رادیو سالمندان) دانشگاه علوم پزشکی گناباد
اهداف کلان پویش
- تغییر نگرش اجتماعی: گذار از باور « فراموشی بخشی از پیری است » به « فراموشی نیازمند بررسی تخصصی است.»
- بهینه سازی نظام ارجاع: ایجاد یک مسیر مستقیم و سریع از لایه های مردمی به سمت مراکز تخصصی سلامت سالمندی.
- تولید سرمایه انسانی: تبدیل گروه های اجتماعی به "سفیران سلامت" برای شناسایی علائم اولیه دمانس در محیط زندگی.
- تثبیت هویت تخصصی: معرفی جایگاه حیاتی "سلامت سالمندی" در نظام سلامت کشور.
روند اجرایی :
مدل آموزش آبشاری (Cascading Model) : اجرای پویش در شهرهای منتخب بر اساس مدل "آموزش آبشاری" صورت میگیرد تا تخصص از بالا به پایین جاری شود: لایه اول (تخصص): اساتید و متخصصین گروههای سلامت سالمندی در دانشگاههای علوم پزشکی منتخب آموزش به... لایه دوم (همیاران): دانشجویان، بازنشستگان و مدرسان آموزش به... لایه سوم (جامعه): دانش آموزان، خانواده ها و عموم شهروندان شناسایی علائم و ارجاع به پزشک خانواده.
نقش دانشگاههای منتخب دانشگاههای علوم پزشکی که دارای "گروه سلامت سالمندی" هستند، به عنوان پایگاههای علمی و اجرایی در شهرهای منتخب عمل کرده و مسئولیت نظارت بر کیفیت آموزشها و پذیرش ارجاعات تخصصی را بر عهده میگیرند.
دستاورد مورد انتظار : ایجاد یک شبکه انسانی آموزش دیده (دانش آموز، دانشجو و بازنشسته) که تحت نظارت دانشگاههای منتخب و با تأیید علمی انجمن آلزایمر، منجر به افزایش چشمگیر نرخ تشخیص زودهنگام دمانس در شهرهای هدف گردد.